Hoe leeft feedback
in jouw team.

Als iemand hier een fout maakt of een deadline mist, wordt dat eerst in de wandelgangen besproken voor het openlijk op tafel komt.

In een vergadering zegt iemand gerust hardop "ik weet het even niet" of "hier heb ik me vergist", zonder dat er daarna over die persoon geroddeld wordt.

Collega's stappen hier uit zichzelf naar elkaar toe met de vraag: wil je eens meekijken naar mijn aanpak en me één tip geven?

Er wordt over mijn functioneren eigenlijk alleen gesproken tijdens het jaarlijkse evaluatiegesprek, of wanneer er al iets misgelopen is.

Als het werk vlot loopt hoor je er niemand over. We reageren vooral wanneer er iets hapert.

Ik hoor collega's geregeld tegen elkaar zeggen wat de ander concreet gedaan heeft en wat hen dat opleverde. Bijvoorbeeld: doordat jij die cijfers gisteren bezorgde, kon ik meteen door.

Als mensen zich hier aan elkaar ergeren, klinkt het al snel als "jij bent altijd" of "hij doet ook nooit", in plaats van wat er letterlijk gebeurd is.

Wie hier kritiek geeft, benoemt wat er feitelijk gebeurd is en wat hij of zij zelf nodig heeft om verder te kunnen.

Zodra iemand een opmerking krijgt over zijn werk, volgt er meteen een "ja, maar" met uitleg waarom het niet aan hem lag.

Wie bijsturing krijgt, stelt eerst een verhelderende vraag om de ander goed te begrijpen, voor hij zijn eigen verhaal doet.